Techniki Leczenia
Godziny pracy

Pon-Wt – 14:00 – 20:00

Śr-Czw  9:00 – 14:00

Pt – 14:00 – 20:00

Kontakt

ul. Oliwkowa 14/1,  Wrocław

+48 505 777 159

ul. Prudnicka 2/8,  Wrocław

+48 71 785 56 26

ks. Witolda 49,  Wrocław

+48 515 087 491

Techniki Leczenia

Nasze techniki pracy opieramy na długoletnich praktykach oraz doświadczeniach uzyskanych z naszymi pacjentami. Wdrażamy cały czas najnowsze techniki leczenia ortodontycznego tak aby dobierać jak najlepsze metody oraz narzędzia pozwalające pacjentom cieszyć się z pięknych i zdrowych uśmiechów.

APARAT STAŁY- RODZAJE I OPIS

Aparat stały to obecnie najczęściej stosowana metoda w leczeniu ortodontycznym. Dzięki niemu można skorygować wady zgryzu u osoby w każdym wieku, posiadającej już stałe uzębienie. Aparat stały składa się z zamków, które na stałe na cały czas leczenia są przyklejone specjalnym klejem do zębów, łuku, który za pomocą ligatur czy też powszechnie zwanych gumek przymocowany jest do zamków, w niektórych przypadkach także z pierścieni zakładanych zazwyczaj na przedostatni ząb trzonowy. Niekiedy na łuku zamontowane są też różne inne elementy, w zależności od decyzji ortodont, np. sprężyny, haki.

Zamki, czyli elementy najbardziej rzucające się w oczy mogą być też bardziej dyskretne, ponieważ mogą być również wykonane nie standardowo z metalu, ale również z ceramiki, nie ma to wpływu na przebieg leczenia zwiększa się jedynie estetyka. Ceramiczne zamki są w kolorze zęba i dzięki temu stają się mniej widoczne na zębach.

Zamki mogą być również szafirowe oraz kryształowe wtedy są po prostu przezroczyste. W połączeniu z białym łukiem z kompozytu możemy uzyskać wspaniały efekt estetyczny, wtedy aparat jest praktycznie niewidoczny dopiero po dokładnym przypatrzeniu można go zauważyć.

APARAT SAMOLIGATURUJĄCY – technika niskiego tarcia

Terapia ortodontyczna powinna być przede wszystkim efektywna i jak najbardziej komfortowa dla pacjenta. Aparaty samoligaturujące jest to kolejny krok w rozwoju ortodoncji, zamiast przywiązywać łuk ligaturą łuk zostaje zamknięty w szczelinie zamka za pomocą specjalnej płytki. Drut wtedy przesuwa się w szczelinie zamka z minimalnym tarciem, w przypadku ligatur jest ciasno przytwierdzony do zamków. Leczenie przebiega łagodniej i nieraz szybciej. Dużym plusem jest także częstotliwość wizyt kontrolnych z takim typem aparatu, wizyty odbywają się rzadziej – co 8-10 tygodni. Taka budowa aparatu może również okazać się też ułatwieniem w utrzymaniu aparatu w czystości. Aparat Damon® należy do aparatów samoligaturujących.

APARATY RUCHOME

W dziedzinie ortodoncji nieraz zbawiennym jest wprowadzenie leczenie już w czasie dzieciństwa pacjenta, podczas wymiany zębów mlecznych na stałe lub przed nim. Tu z pomocą od lat przychodzą aparaty ruchome. Nieraz stosowanie takiego leczenie u młodego pacjenta może uchronić przed noszeniem aparatu stałego w przyszłości.

Aparat ruchomy jak sama nazwa wskazuje może być wyciągany w każdej chwili przez pacjenta bez pomocy lekarza ortodonty.

Zbudowany jest z akrylowej płytki i drucianych elementów dopasowanych do kształtu zębów na podstawie pobranych wycisków. Aparaty takie zawsze dostosowane są indywidualnie do zgryzu oraz wady każdego pacjenta. Wykonywany jest indywidualnie dla pacjenta, dlatego jego zamówienie poprzedzone jest wyciskami.

Skuteczność takiego leczenia zależy przede wszystkim od skrupulatności i sumienności pacjenta. Aparat ruchomy należy nosić wyznaczoną przez lekarza prowadzącego ilość godzin w ciągu dnia i nocy. Służy gównie korektom zgryzu, nie ma możliwości precyzyjnego ustawienia zębów tak, jak ma to miejsce w aparacie stałym.

Aparat ruchomy jest często w czasie rozwoju dziecka pomaga pobudzić i ukierunkować wzrost części twarzowej czaszki w dobrym kierunku.

Ponieważ należy pamiętać, że ortodoncja to nie tylko leczenie za pomocą przemieszczania zębów źle ustawionych w łuku, ale również, a może przede wszystkim dbanie o układ kostny i nerwowo-mięśniowy.

PRZERZUT PODNIEBIENNY

Niekiedy powodem problemów ze skrzywionymi zębami może okazać się po prostu nasza budowa anatomiczna, np. kiedy Pacjent ma zbyt wąską szczękę lub zęby są stłoczone, nie mają możliwości wyrosnąć odpowiednio. TPA jest to specjalny stały aparat ortodontyczny mający na celu rozszerzenie szczęki, tak by potem bez problemu można było wprowadzić zęby do łuku prawidłowego, a nie wymuszonego przez  niedostateczną ilość miejsca.

Aparat TPA czyli Trans Palatal Arch łuk lub przerzut podniebienny jest to aparat stały montowany jako samodzielny aparat korekcyjny lub element dodatkowy do wszystkich rodzajów aparatów stałych zbudowany z łuku podniebiennego przebiegającego zgodnie z wypukłością podniebienia pacjenta. Mocuje się go do pierścieni zacementowanych na górnych trzonowcach. Często na środku łuku znajduję się pętla, który służy do aktywacji podczas wizyt kontrolnych.

Zamontowanie takiego dodatkowego elementu w aparacie głównie pomaga w prawidłowym ustawieniu trzonowców względem całego zgryzu np. przy poszerzeniu lub zwężeniu szerokości pomiędzy trzonowcami, wprowadzenie do łuku lub odrotowanie nieprawidłowo ustawionych trzonowców, przy przedwczesnej utracie zębów mlecznych pomaga w utrzymaniu trzonowców we właściwej pozycji oraz zapobieganie niepożądanym przemieszczeniom zębów trzonowych w trakcie leczenia ekstrakcyjnego.

Dzięki przerzutowi podniebiennemu można również poszerzyć łuk zębowy. Typem aparatu TPA jest bihelix i quadhelix.

HYRAX

Podniebienie jest zbudowane z dwóch kości połączonych ze sobą za pomocą szwu podniebiennego. Niekiedy zwężenie szczęki jest tak duże, że należy je skorygować chirurgicznie (SARPE). W przypadkach mniej nasilonych pomocne okazują się aparaty typu RME ze śrubą Hyrax. W pierwszym etapie leczenia aparatem dochodzi do tzw. Rozrywania szwu podniebiennego. Mimo, że brzmi to dość drastycznie, pacjent może odczuwać w tym etapie tylko lekki ból bądź nie czuć go wcale. Większe niedogodności nie powinny być odczuwane przez pacjenta. W kolejnym etapie dochodzi do przebudowy kości, gdzie aparat wciąż jest na zębach Pacjenta, lecz nie jest rozkręcany.

Często w trakcie leczenia takim aparatem pojawia się luka między zębami siecznymi górnymi (tzw. diastema), która w kolejnych etapach zamyka się samoistnie

Taki rodzaj leczeni trwa najczęściej kilka miesięcy i poprzedza leczenie aparatami stałymi cienkołukowymi.

MASKA TWARZOWA

Maskę twarzową możemy stosować w wadach klasy III, takich jak progenia czy hipoplazja szczęki. Zbudowana jest ze stali nierdzewnej, drucianego szkieletu i dwóch podkładek akrylowych lub plastikowych, jedna opiera się o czoło druga o brodę. Maskę stosuję się z aparatem stałym lub aparatem Hyrax, na wysokości warg do drucianego szkieletu są przymocowane metalowe pręty, do nich przyczepiane zostają elastyczne wyciągi, które za pomocą specjalnych haczyków zaczepia się o aparat . Działa to na szczękę z określoną siłą i powoduje doprzednie jej przemieszczenie oraz nadbudowanie bazy kostnej w jej przednim odcinku. Maskę powinno nosić się 16-18 godz na dobę.

Najlepsze rezultaty maska przynosi u pacjentów rosnących, niemniej jednak u niektórych pacjentów dorosłych leczenie tym aparatem również przynosi zadowalające wyniki.

Oczywiście, że wizja noszenia takiej maski nie brzmi obiecująco, ale pamiętajmy może uchronić przed zabiegiem operacyjnym.

TWIN FORCE

Aparat Twin Force tak zwany korektor zgryzu, stosuje się go w celu wysunięcia żuchwy, w wadach klasy II. Umożliwia on korektę zgryzu, również wad o dużym stopniu nasilenia. Zwykle stosowany jest u Pacjentów rosnących, z rozwagą powinien być stosowany u Pacjentów dorosłych.

Są to dwa elementy – pewnego rodzaju szyny –  które montuje się po obu bokach aparatu stałego na łuku aparatu stałego. Mechanizm ten działa na zgryz ze stałą siłą dzięki wbudowanym sprężynom, podczas gdy pacjent rusza szczęką, aparat wymusza pozycje właściwą, sprężyny wewnątrz mechanizmu naciągają się i pomagają żuchwie wrócić do właściwego ustawienia. Chirurgia ortognatyczna to kolejny krok do pięknego uśmiechu!

INVISALIGN

Maksymalnie dyskretnym rozwiązaniem w leczeniu ortodontycznym jest aparat Invisalign. Jest to niewidoczny aparat na zęby, który składa się z zestawu przezroczystych nakładek na zęby wykonanych ze specjalnego silikonu, wykonanych indywidualnie dla Pacjenta. Pacjent zakłada nakładki samodzielnie nosi w wyznaczonym przez lekarza prowadzącego czasie wyznaczoną liczbę godzin, nie mniej jednak niż 22 godziny na dobę. Mniej więcej do dwa tygodnie wymienia się wkładki. Zęby w tym czasie prostują się. Stanowią idealne rozwiązanie dla osób wstydzących się i krępujących tradycyjnych aparatów stałych. Aparat ortodontyczny Invisalign w każdej chwili można ściągnąć czy to przed spotkaniem biznesowym, albo ważną randką. System Invisalign jest bardzo precyzyjny, bo aż co do 10 mikrometrów, każda nakładka wywiera naciska w konkretnym miejscu i przez wymierzony okres czasu. Czas, który pacjent spędza na fotelu lekarskim też ulega znacznemu skróceniu, częstość wizyt może być również regulowana w zależności od potrzeb i możliwości Pacjenta.

Przezroczysty aparat ortodontyczny Invisalign to przełom jeżeli chodzi o aparaty estetyczne – tu poziom estetyki osiągnięty jest w maksymalnym stopniu.

MINIIMPLANTY

Nazywane jednym z najbardziej wartościowych osiągnięć ostatniego dziesięciolecia w stomatologii mini implanty stanowią niezwykle ważną rolę w procesie leczenia ortodontycznego. Jest to kolejny sposób by zęby udało się przesunąć dokładnie tak jak jest to zaplanowane. System miniśrub zapewnia precyzyjne przesunięcie wybranych zębów lub całych ich grup. Miniimplant jest doskonałym niezależnym punktem, którym możemy się posłużyć by wywrzeć siłę na ząb lub ich grupę, których położenie chcemy zmienić, nie obarczając przy tym innych zębów. Jest to nic innego jak punkt zaczepienia, umieszczany jest pomiędzy zębami, lub na podniebieniu w zależności jakich potrzebujemy rezultatów. Są tymczasowo mocowane w kości, a po zakończeniu leczenia usuwane. Zabieg zamocowania mini implantu jak i jego usunięcia jest bezbolesny, krótki i bezkrwawy, a może okazać się przełomowym by precyzyjnie umieścić zęby w danym miejscu.

PRZYGOTOWANIE DO LECZENIA IMPLANTOLOGICZNEGO I PRZEDPROTETYCZNEGO

W niektórych przypadkach dzieje się tak, że mimo dbania o zęby tracimy je częściowo lub całkowicie. Braki w uzębieniu mają ogromny wpływ na nasze życie, nasza pewność siebie i udział w życiu towarzyskim może znacznie się zmniejszyć.

Najbardziej zgodnym z naszą fizjologią uzupełnieniem braków zębowych stają się implanty. Zakorzeniona w kości śruba nie wymagająca zaczepu o sąsiadujące zęby (a co za tym idzie nie wymaga szlifowania sąsiednich zębów), na której mocowane jest wypełnienie protetyczne brakującego zęba. Jednocześnie pionowe przenoszenie sił na śrubę umożliwia utrzymanie poziomu kości i dziąsła. W przypadku wczesnej utraty zębów, zęby sąsiadujące mogą migrować, dążąc do zamknięcia luki po utraconym zębie, a tworząc luki pomiędzy innymi zębami. W takim przypadku leczenie ortodontyczne ma na celu odwrócenie zaistniałych przemieszczeń zębów i umożliwienie leczenia protetycznego bez konieczności usuwania kolejnych zębów lub nadmiernego szlifowania zębów sąsiednich.

Dzięki leczeniu ortodontycznemu możemy też „wyciągnąć” korzeń z kości (tzw. ekstruzja) w przypadku, gdy dojdzie do jego złamania poddziąsłowego – umożliwia to odbudowę protetyczną na zębie, który wyjściowo przeznaczony był do ekstrakcji.

SPROWADZENIE ZĘBÓW ZATRZYMANYCH

W życiu każdego człowieka przychodzi moment kiedy zęby mleczne zamieniają się miejscami z zębami stałymi, ale co kiedy niektóre zęby stałe „buntują się” i nie chcą się wyrznąć?

Zęby zatrzymane to problem, z którym nie raz spotyka się lekarz ortodonta. Określenie to dotyczy zębów z całkowicie ukształtowanych i pozostających w kości lub w tkankach miękkich jamy ustnej po okresie ich fizjologicznego wyrzynania. Ząb zatrzymany może również zatrzymać się głębiej i wtedy dodatkowo pozostaje pokryty cienką blaszką kostną. Ze względów estetycznych istnieją wskazania do sprowadzenia zębów zatrzymanych oraz zębów nie wyrzniętych do łuku.

Ząb odsłania się chirurgicznie by następnie umieścić na powierzchni odsłoniętej  korony zatrzymanego zęba element ortodontyczny wraz z trakcją wprowadzającą ząb do łuku. W większości przypadków takie leczenie przynosi oczekiwane rezultaty, ale w niektórych przypadkach trzeba wspomóc się dodatkowymi zabiegami chirurgicznymi.

ZAPORA DLA JĘZYKA I APARAT JUSTUS

Zapora dla języka stanowi konstrukcję mającą na celu odepchnięcie języka od zębów. Głównie stosuje się je w odcinku przednim. Odpowiednio dogięty łuk stalowy (bądź kolce, jak ma to miejsce w przypadku aparatu Justus) mają na celu zmienić pozycję języka i umożliwić trwałą korektę zgryzu. Najczęściej występujące wady towarzyszące tzw. tłoczeniu języka to zgryz otwarty częściowy przedni, nadmierne wychylenie zębów przednich czy szparowatość. Towarzyszyć im mogą wady wymowy, np. seplenienie.